Op 10, 11 en 12 mei 2019 waren we met een gezelschap architectuurliefhebbers in Rolandseck, Koblenz, Bad Ems en Boppard.
Een architectuurreis, en wat voor een...
We liepen 40 kilometer.
Zon, maar ook zoveel regen dat onze hoteldouche er jaloers op was.
Soppende sokken, maar ook zonovergoten terrassen.
Heuvel af en op.
Onder leiding van prof. dr. Nico Nelissen. Die zoveel over het onderwerp weet dat Wikipedia er volkomen bij verbleekt. Vandaar dat ik hem heb omgedoopt tot "Nicopedia".
Georganiseerd door Andrea en Nico. Waardoor alles zo soepel loopt dat je helemaal niet door hebt dat er achter het organiseren van zo'n reis enorm veel kennis en ervaring zit. Zo'n perfect project noem ik vanaf nu een "Andreaproject".
We hebben enorm veel gezien, ongeveer 1.000 foto's veel... :-)
Bijgaand zie je Nico's verhaal in beeld. Niet in 1.000 foto's, maar in... nu ja kijk zelf maar.
Je kunt de foto's van boven naar beneden doorkijken. Met een korte aanduiding waar het was.
Of je klikt op een foto, en vanaf dat moment op pijl -> en pijl -<. Met Esc kom je hier weer terug.
Je krijgt dan een vergroting (maar zonder tekst).
De foto's komen het meest tot leven op een groot scherm.
Vragen, aanvullingen, verbeteringen of reacties? Ik hoor ze graag.
10 mei 2019.
Onderweg door Bonn. Voorheen hoofdstad van Duitsland. En daar hebben deze vlaggen vast iets mee te maken...
Het Arp museum. Ook station Bahnhof Rolandseck.
Ontvangst met koffie en gebak. Onder deze kroonluchter.
Het entreekaartje.
Minstens 50% van de deelnemers heeft dit niet gezien. De mannen-Wc is een kunstwerk op zich.
En het dus ook een station-in-bedrijf.
Het museum zelf is óók kunst.
Machiavelli.
Ferreti: "Harlekijn en zijn dame". Wat is mooier, het schilderij of de lijst?
Uitzicht vanaf het station over de Rijn en omgeving.
De strakke lijnen van het museum "boven".
Otto Piene "Blauw licht spoken".
...en zo kwam Tesla aan zijn logo ;-)
Hans Arp, zonder titel.
Samen met een van de reisgenoten beraam ik altijd plannen om een museum te ontdoen van de kostbaarheden ;-)
Die we nooit uitvoeren (hoor).
Het alarm.
Doorkijk van boven naar beneden.
Ka. Zo heet dit kunstwerk. De echte Disneyliefhebber weet waarom...
Strakke lijnen.
Room (museum) with a view.
Het station is zélf ook een museumstuk.
Museum Arp met voorgrond.
Museum Arp met bovenste deel, rechts.
Het strakke design van VDL versus de klassieke lijnen van het station.
Zo voelde dat wel ja :-)
Onderweg. Het koolzaad kleurt Duitsland.
Koblenz wacht. Nico brengt structuur aan.
Mei 2019. Lente in Duitsland met Hollandse tulpen (die volgens mij oorspronkelijk uit Turkije kwamen, maar dat terzijde).
Een stuk Berlijnse muur, als monument.
Bij het monument voor de Duitse eenheid.
Nico en vesting Ehrenbreitstein.
...met kabelbaan.
Onderste deel van het monument voor de Duitse Eenheid.
Links de Moezel, rechts de Rijn. Midden: samen verder.
Het monument voor de Duitse eenheid. Bovenop Kaiser Wilhelm I. Zijn achterkant dan...
Plaquette op de grond.
Geen fans van ons...
Een mix van oud en nieuw.
Chanel nummer 5, in roestbruine megaverpakking :-).
Lente.
Het gezelschap.
Bij de Sint-Kastor Basiliek.
Kleurrijk detail van de dakconstructie van de Sint-Kastor Basiliek.
Je kunt je van alles bij die ladder denken... ;-)
Uitsnede van een prachtig kunstwerk.
Slank en hoog. Je zou bijna zeggen: een zeven verdiepingen kerk.
Een putdeksel. Kijk wat de jongen doet...
Tegenover de kerk.
Onderweg, bij Chinees restaurant Asia.
Een verscheurde woning...
Er werd niet alleen naar architectuur gekeken... :-)
Een waterspuwende eend. Am Plan.
Een meisje en een eend. Deel van de Eendenbron, 1979.
Strakke lijnen.
En dan. Forum Confluentes van Benthem Crouwel.
Hoe maak je hier nu een foto van...? Eerst maar eens zo.
Of zo...
Dit dan?
Eindelijk, helemaal op de foto :-)
Nico duidt.
Binnen in Forum Confluentes.
Zó ziet het Forum er uit. Schematisch dan...
Een poging tot een overzichtsfoto.
Mislukt.
Zo ziet een roltrap er van bovenaf uit.
De gevel. Van binnenuit.
Magnifiek uitzicht op het dak van het Forum. Met volop contrasten.
Tja. Beauty is in the eye of the beholder...?
Het lijkt wel of ik de halve foto's aan elkaar geplakt heb. Maar nee...
Met zo'n liftschacht heb je eigenlijk geen liftcabine meer nodig... :-)
Op de begane grond.
In het winkelcentrum: het Forum Mittelrhein.
Kinderspeelplaats in het winkelcentrum.
Christ is dol op Andrea :-)
Gevels van Ibishotels zijn voorspelbaar. Daarom heb ik er dit van gemaakt.
Niet, niet het logo van een bank. Morgen meer...
Uit eten bij Weindorf.
Na het avondeten kwamen we dit tegen: Bundesanstalt für Gewasserkunde.
Geen idee wat het is, maar opvallen doet het.
11 mei 2019.
Regen-regen-regen.
Schloss Koblenz, het Kurfürstliches Schloss.
De paraplu's geven kleur aan de dag.
En Andrea en Nico natuurlijk ook.
In de "achtertuin" van het slot.
Het (Joseph) Görres denkmal
Prachtige tuinen.
In de "achtertuin".
Schitterend aangelegd.
Het Pruisische regeringsgebouw. Immens.
Het Stadttheater uit 1787. Dat Andrea met een "smile" geopend wist te krijgen.
Het plafond.
De balkons. En de hoofdrolspelers van deze reis.
Een theater met stijl.
Het toneel, voor de opera "Albert Herring" van Benjamin Britten.
Deze smile bedoel ik :-)
De "Historiensäule". Met de gelaagde geschiedenis van de stad.
Prachtige details. Alsof ze zó wegvaren I.
Prachtige details. Alsof ze zó wegvaren II.
De "voorzijde".
Achter de "Citykirche".
Herinner je je de foto van de putdeksel nog?
Oh ja, die paraplu was er niet voor deze water spuwende jongen...
In de Citykirche am Jesuitenplatz.
Fraai gebrandschilderd glas.
Bij de kabelbaan naar de vesting Ehrenbreitstein.
Ook hier brengt Nico structuur aan...
...terwijl Andrea de tickets regelt.
Met de kabelbaan door de regen naar boven.
Wilhelm I sieht zu...
Stel je voor dat een soldaat uit de vesting dit zou zien op zijn ronde...
Precies. Oriëntatie op dit enorme terrein.
Echt enorm.
In de vesting.
Boven een poort.
De samenvloeiing van Rijn en Moezel.
Symmetrie in het fort.
Als je toen de vesting nog in bedrijf was dit had gezien, dan had je een probleem gehad...
Wijn in kleuren.
En van de restanten van een feestavond kun je een muur maken ;-)
Een mooi uitzicht. In vredestijd dan...
Oud en nieuw. Op de voorgrond de lift.
Poort na poort na poort. Áls het de vijand gelukt was om binnen te komen, dan waren ze alsnog verdwaald...
Het bergstation van de kabelbaan.
Kunst...
Het uitzichtpunt.
Een enorme driehoek.
Onvermoeibare Nico.
Opgewekte Andrea.
Parapludragende deelnemers...
Weert terug op de begane grond. De Pegel van Koblenz. Nee, dat is geen klok.
Kunst in slot Koblenz.
Dát is nog eens een bank.
Groeten uit Bad Ems.
Mondriaan in Bad Ems...
Vakwerkhuis Alte Krone.
Tja :-)
Regenachtig, maar de lente is overal.
Overal is wel wat te zien.
Zoals dit kunstwerk op de gevel van een winkel.
Zó ziet regenweer er uit.
Door Bad Ems.
Waarvan akte.
De naam van deze kerk ben ik kwijt...
Fraai gebrandschilderde ramen.
Zonder regen geen groene bomen...
En nat was het.
Daphne (rechtsonder). In Kurpark Bad Ems.
Een prachtige vitrine.
Keizer Wilhelm I, in "tenue de ville".
De Russisch-orthodoxe kerk.
Het Kurpark met aan het eind het Casino.
Een hardloopwedstrijd voor...leeuwen? ;-)
In Grand Hotel Häcker's...
...hebben ze uitstekend gebak.
Dát is nog eens wat anders dan een bankstel van IKEA...
Boven de liften.
In de hal.
De hal van Grand Hotel Häcker's. Grandeur.
Toelichting overbodig.
In de prachtige zaal van het Casino.
Dát is nog eens een kroonluchter.
Fraaie plafonds.
Uitzicht vanaf het balkon van Hotel Häcker's.
De bron van het Staatsbad Bad Ems.
Zicht op het Casino.
Langs de oever van de Lahn.
Ook bij regen mooi.
Doet aan Cannes denken. Bij het Casino.
Bad Ems versie 2.0: moderne thermen.
Zwembad en ligweide.
Buiten was het vochtig. Binnen ook.
Een van de deelnemers heeft nogal natte voeten...
Het station in Koblenz.
12 mei 2019.
Zware kunst. Bij de Rhein-Mosel-Halle.
De Rhein-Mosel-Halle.
Oud, maar gebotoxed met moderne gevelbeplating ziet het er jong uit.
Langs de oever van de Rijn.
Gepoogd de foto recht te zetten :-)
In de voetgangerstunnel bij de Rhein-Mosel-Halle.
De Rhein-Mosel-Halle. Met helikopter.
Zo simpel is dat dus. Een dunne plaat en het aanzicht verandert van gedateerd naar hip...
Een enorm gebouw.
Gerrit maakt een selfie.
Oud en nieuw.
Restaurant Weindorf.
Nico met Rhein-Mosel-Halle en een gedenksteen...
...voor...
De kerk van de Katholische Pfarrgemeinde Maria-Himmelfart.
Glas-in-beton.
Strak in het gelid.
De achterzijde...
....en de voorzijde.
We waren er vlak voor de start van de dienst.
De maker van het glas-in-beton.
Op het terrein van de Hochschule Koblenz.
Groene daken.
Voor de kalender van 2020 ;-)
Het dak staat in bloei.
Welkommat.
Doorkijkje.
Het weer (droog!).
De plattegrond van de Hochschule Koblenz.
Kopse kant van een van de vleugels.
Kunst...
En de kopse kant, maar nu anders gezien.
De kinderopvang. Wat tendentieus gefotografeerd...
De kinderopvang.
Een beetje een gevangenisgevoel.
De voorgevel, rechts de aula.
Gerrit beleefde er plezier aan.
Onze rijdende zetels.
En... naar Boppard.
Met de pont.
Het oogt hard, maar je zit er droog.
Vlag op de pont.
Een mede-pont-ganger :-)
Boven: toen. Onder: ook toen :-)
Lekker!
Design op straat: een Chevrolet Corvette Stingray.
Boven de ingang van de St. Severuskerk.
Boven de ingang van de St. Severuskerk.
In de kerk.
Ook hier weer wondermooi glaswerk.
Tegenover de kerk.
Maria, in diverse uitvoeringen.
De Thonetfontein.
Met startbaan voor duiven :-)
Straatmeubilair. Letterlijk.
Mooi geconserveerde restanten van het Romeinse rijk.
Bijzonder combinatie: de Romeinen en de spoorwegen.
Nico duidt.
Zó was het 2.000 jaar eerder. Bijzonder.
Een ietwat verwrongen beeld van vroeger.
Een putdeksel vertelt geschiedenis.
In Boppard rijdt de trein door je achtertuin. Niet alleen figuurlijk...
Een wijnpers.
Bij de opticien. Of ik hier klant zou willen zijn...?
Een middeleeuwse muur met Binger Tor.
Fraaie muurafbeelding. Klassieke graffiti.
Hier verkoopt men keramiek.
Haus Boppard. "Bundesakademie für öffentliche Verwaltung".
Kijk goed vóór de toren van Gemeindezentrum St. Michael.
In het "Thonetmuseum" (het museum van de stad Boppard).
Hier zat Franz Josef de eerste op.
Aan dit bureau.
Het museum combineert een oude met een nieuwe bouwstijl.
Uitzicht vanaf het museum
De pont. En de bus.
In de trap naar de toren.
In een van de tentoonstellingsruimten.
Zeshoekig glas-in-lood.
Speciaal voor onze medereizigster die deze verlichting zo mooi vond.
De catalogus.
Uit 1886.
Een overzicht.
Tja... :-)
Op zoek naar nummer één.
Gevonden.
Thonet himself.
Stilleven I (van binnen).
Stilleven II (van buiten).
En nog een stilleven.
Moederdag? Moederdag!
Het weer tijdens de reis samengevat.
Een Romeinse muur met ontbrekende contouren in staal.
Toen en nu in één beeld.
Bij de wc. Duits degelijk.
Spreekt voor zich...
Op weg naar huis.
De Duitse elektriciteitsvoorziening, verleden en toekomst in één beeld...
